Post Traumatische Stress Stoornis
Vlak na de tweede wereldoorlog was er niet zo veel begrip voor dit soort problemen. Soldaten, gevangenen uit concentratiekampen maar ook mensen die thuisbleven en vochten tegen de honger in de laatste winter. De hele generatie heeft vreselijk onder de oorlog geleden.
Toen de oorlog voorbij was, gingen mensen dansend en zingend de straten op. Het leven kon weer verder gaan. Het land moest weer opgebouwd worden. Over de oorlog praten was in veel gezinnen niet de gewoonte. De oorlog is voorbij en het leven gaat door
Mensen zijn sterk en kunnen hard werken als dat moet. Jaren later echter merkten dokters dat de oorlog voor een groot del van de bevolking eigenlijk helemaal niet over was.. Dit del van de bevolking had de herinneringen weggestopt en had het land weer opgebouwd. Maar veel mensen hadden er veel last van. Na een aantal jaren kregen mensen last van nachtmerries en allerhande onbegrepen kwalen.De Post Traumatische Stress stoornis was ontdekt.
Mijn vader sprak nooit over de oorlog. Maar hij werd ziek. De dokters wisten niet aan wat voor ziekte hij leed. Hij had altijd rugpijn en de laatste jaren van zijn, niet zo lange, leven kon hij niet meer lopen. De dokters wisten nog steeds niet wat er aan de hand was. Maar mijn moeder wist wél wat de oorzaak was. Iedere nacht had mijn vader nachtmerries. En zij hoorde dat iedere nacht.Maar zij praatte er niet over.Ze wist war het was Post Traumatische Stress Stoornis, alleen kende ze de naam nog niet. Pas jaren nadat mijn vader overleden was heb ik over die nachtmerries gehoord
Als jijzelf een oorlog hebt meegemaakt, dan weet je wat de gevaren zijn, zelfs nadat je teruggekomen bent. Aarzel dus niet op professionele hulp te zoeken. Hetzelfde gaat op voor iedereen die een trauma heeft meegemaakt en het niet heeft verwerkt. Dit kan ook al jaren geleden, in je jeugd zijn. Pas goed op jezelf. Zoek hulp en verwerk je trauma. Of het nu een sterfgeval in je familie was, misbruik, een scheiding of zelfs een ontslag. Geef het een plaats in je leven en zoek professionele hulp om er zeker van te zijn dat die onverwerkte traumatische stress je later in je leven mysterieuze ziektes zal geven.
Het kan ook zijn dat je je niet echt bewust bent van een trauma eerder in je leven, maar dat je wel last hebt van nare dromen of zelfs nachtmerries. Die zijn er niet voor niets. Je onderbewuste wil onverwerkte ervaringen en emoties toch verwerken. Het is aan te raden om ermee naar je huisarts te gaan. Die zal je waarschijnlijk doorsturen naar een psycholoog. Er zijn tegenwoordig therapieën waardoor je van je nachtmerries en nare dromen af kunt komen.
Het lijkt me niet echt verstandig om op je eigen houtje dingen uit te proberen. Er zijn heel heftige problemen geweest en je geest heeft ze naar je onderbewuste geschoven omdat je er niet mee om kunt gaan. .Je kunt dus weer in even ernstige emotionele problemen komen als toen.
Soms kan echter de weg langs psychologen, psychiaters en andere deskundigen zelf al op een lijdensweg lijken. Het blijkt vaak nogal moeilijk te zijn om de juiste diagnose te stellen. Misschien is er wel iets anders met je aan de hand. Zolang je nog bij een psycholoog loopt en je met een therapie weer beter kunt worden is het verder oké. Maar As een psychiater een diagnose moet stellen moet de diagnose goed gesteld worden, want hij wil natuurlijk wel de juiste medicijnen voorschrijven. Ik wil ervoor pleiten om zo ver mogelijk te willen komen met therapeutische hulp. Als je vooruit gaat is het meegenomen. Je zou er spijt van kunnen krijgen als je te snel met medicijnen start. De dokters spreken elkaar tegen wat dit betreft. Maar je bent er zelf bij. Werk actief mee en misschien kun je zonder medicijnen naar een oplossing.
Ook dan, maar ook als je medicijnen neemt zijn er een aantal technieken die je onder de knie zou moeten krijgen, zoals goed en snel in slaap vallen, ontspannen, en het piekeren loslaten. Dit zijn dingen die allemaal geleerd kunnen worden
